พระ 1 : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 73 / 259

2. ชมก่อนแล้วค่อยเตือน เพื่อให้เขามั่นใจว่าที่เราจะติจะว่าต่อไปนี้ เป็นการติการว่าที่เกิดจาก ความเมตตา มิใช่แกล้งติแกล้งด่า 3. ยิ้มก่อนติ เพื่อให้ผู้ที่ถูกติ ผู้ที่ถูกว่ากล่าวเกิดความมั่นใจว่า สิ่งที่

การติและให้คำแนะนำเป็นสิ่งที่ท้าทาย การเริ่มต้นด้วยความเมตตา และยิ้ม เพื่อสร้างบรรยากาศที่ดีทำให้ผู้รับคำแนะนำรู้สึกมั่นใจว่าเราเจตนาดี นอกจากนี้ควรมั่นใจในความถูกต้องของเรื่องที่จะติ ต้องเป็นเรื่องจร

ชั่วโมงไปก่อน ยกเว้นเรื่องด่วนจริงๆ จะต้องเตือนกันทันที ก็ให้รักษามารยาทให้ดี ไม่อย่างนั้นความเป็น เพื่อนอาจขาดกันทีเดียว ดังนั้นต้องมีความระมัดระวังเรื่องการใช้วาจา หากมีปิยวาจาแล้ว กำลังใจที่ หมดไปก

บทความนี้เน้นถึงความสำคัญของการใช้กำลังและความสามารถที่มีอยู่ในตัวเราอย่างมีประโยชน์ โดยแบ่งออกเป็นหลายขุมกำลัง ได้แก่ กำลังกาย, กำลังความคิด, กำลังความสามารถ และกำลังจากผู้คนรอบข้าง โดยสอนให้เราเปิดใ

แต่คนในโลกนี้มีลักษณะแปลกอยู่อย่างหนึ่ง คือ มักจะเกี่ยงให้คนอื่นทำความดีกับเราก่อน แล้ว จึงจะทำความดีกับคนอื่นได้ การตอบแทนภายหลัง นักศึกษาลองคิดดู ถ้าแม่ของเรานึกอย่างนี้บ้าง เราคง ไม่ได้โตมาจนถึงปัจ

บทความนี้กล่าวถึงความสำคัญของการมีน้ำใจในการช่วยเหลือผู้อื่น ขอให้เราหลีกเลี่ยงการรอให้คนอื่นทำดีก่อน นึกถึงคุณแม่ที่เลี้ยงเรามา และฝึกทำความดีโดยไม่หวังผลตอบแทน เช่นเดียวกับการดูแลต้นมะม่วงที่ไม่ให้ผ

ประการที่ 4 ขาดความปลอดภัย คนส่วนมากเมื่ออยู่ด้วยกันนานๆ เข้า บางทีขาดความปลอดภัย อะไรทำให้คนขาดความปลอดภัย สิ่งที่ทำให้ขาดความปลอดภัยในหมู่คณะได้มากที่สุด คือ การทำตัวไม่เหมาะสม พระสัมมาสัมพุทธเจ้าใช

บทความนี้พูดถึงองค์ประกอบสำคัญของความปลอดภัยในหมู่คณะ โดยเฉพาะปัญหาที่เกิดจากการทำตัวไม่เหมาะสม ไม่ว่าจะเป็นในบทบาทของผู้บังคับบัญชา หรือพนักงาน การที่ทุกคนเข้าใจและทำหน้าที่ของตัวเองอย่างเหมาะสมจะช่ว

“ภิกษุทั้งหลาย..... พวกเธอจงเที่ยวจาริกไป เพื่อประโยชน์ เพื่อเกื้อกูล เพื่อความสุขแก่ ชนเป็นอันมาก เพื่ออนุเคราะห์ชาวโลก จงแสดงธรรมอันงามในเบื้องต้น ท่ามกลาง และ ในที่สุดจงประกาศพรหมจรรย์พร้อมทั้งอรรถ

บทความนี้มีการเน้นย้ำถึงหน้าที่และความรับผิดชอบที่ทุกคนต้องมีในสังคม โดยเฉพาะอย่างยิ่งนักศึกษาและผู้มีบทบาทต่างๆ ในการทำงานให้ดีที่สุด สำหรับภิกษุสงฆ์ได้มีการกล่าวถึงการแสดงธรรมเพื่อประโยชน์และความสุข

ทั้ง 4 เรื่องนี้ เป็น “คุณเครื่องยึดเหนี่ยวน้ำใจของผู้อื่น 4 อย่าง” ประกอบด้วย 1. ทาน รวมทั้งมารยาทด้วย 2. ปิยวาจา กลั่นกรองคำพูดของเราให้ดี 3. อัตถจริยา บำเพ็ญตนให้เป็นประโยชน์ 4. สมานัตตตา ทำตัวให้ส

บทความนี้นำเสนอ 4 วิธีในการเสริมสร้างความสัมพันธ์กับผู้อื่น ได้แก่ การทานและมารยาท, ปิยวาจา, อัตถจริยา และสมานัตตตา เพื่อให้เกิดความร่วมมือและลดความขัดแย้งในสังคม ชี้ให้เห็นถึงความสำคัญของการดำเนินชีว

ของพระเจ้าปเสนทิโกศล ปกครองแบบสมบูรณาญาสิทธิราชย์ คือมีกษัตริย์พระองค์เดียวปกครอง มี อำนาจสิทธิ์ขาดในการบริหารประเทศ บางแคว้นมีกษัตริย์เป็นประมุขพระองค์หนึ่งเหมือนกัน แต่กษัตริย์ ไม่มีอำนาจสิทธิ์ขาดใน

บทความนี้พูดถึงการปกครองแบบสมบูรณาญาสิทธิราชย์ของพระเจ้าปเสนทิโกศล รวมถึงการปกครองของแคว้นวัชชีที่ใช้ระบบสภากษัตริย์ โดยเมื่อพระสัมมาสัมพุทธเจ้าเสด็จผ่านไป กษัตริย์ลิจฉวีได้ขอหลักการอปริหานิยธรรม 7 ปร

ครูจึงเรียกไปหน้าชั้น ถามว่ามีเหตุผลอะไรจึงคิดจะเลี้ยงพ่อแม่ ทั้งที่ทุกคนมีมติเป็นเอกฉันท์ว่า จะส่งไปอยู่บ้านคนชรา ลูกของเขาได้อธิบายบุญคุณของพ่อของแม่เป็นเหตุผลที่ดีมาก ทำให้ครูคนนั้นซึมเลย เพราะตัวค

บทความนี้กล่าวถึงความสำคัญของการเคารพและเลี้ยงดูบิดามารดาในสังคมไทย โดยชี้ให้เห็นถึงผลกระทบที่เกิดขึ้นจากการไม่เคารพและการส่งพ่อแม่ไปอยู่บ้านคนชรา หากผู้นำครอบครัวมีความเจ้าชู้ ครอบครัวจะไม่มีความสุข

พระจักขุปาล : “พระเจ้าข้า ข้าพระองค์บวชแล้วแต่เมื่อแก่ ไม่สามารถ จะบำเพ็ญคันถธุระให้บริบูรณ์ได้ แต่จักบำเพ็ญวิปัสสนาธุระให้บริบูรณ์ ขอ พระองค์ตรัสบอกพระกรรมฐานแก่ข้าพระองค์เถิด” ในการศึกษาทั้ง 2 รูปแบ

เนื้อหาเกี่ยวกับการศึกษาในพระพุทธศาสนา ที่แบ่งเป็นสองรูปแบบคือคันถธุระ (การเรียนรู้ให้เข้าใจพระพุทธวจนะ) และวิปัสสนาธุระ (การปฏิบัติกรรมฐานและการทำสมาธิ) ซึ่งนำมาซึ่งประโยชน์ทั้งต่อตนเองและผู้อื่น การ

เรื่องของพระเถระทั้งสองนี้นับว่าเป็นตัวอย่างที่ดีที่ทำให้เราเห็นถึงวิธีการศึกษาในพระพุทธศาสนา ว่า ไม่ว่าจะเรียนรู้คำสอนของพระสัมมาสัมพุทธเจ้ามามากน้อยอย่างไร ก็ต้องนำความรู้นั้นมาฝึกฝนอบรม ตนเองให้กาย

เนื้อหาเกี่ยวกับการฝึกอบรมในพระพุทธศาสนา โดยเฉพาะวิธีการที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงใช้ในการฝึกอบรมผู้คน ซึ่งมีอยู่ 3 วิธีคือ การฝึกด้วยวิธีละม่อม การฝึกด้วยวิธีรุนแรง และการใช้ทั้งสองวิธีควบคู่กัน โดยปร

ลักษณะของการเป็นผู้ตื่นอยู่นั้นก็คือไม่ให้พระภิกษุเห็นแก่การนอน แต่ให้ใช้เวลาไปกับการทำสมาธิ ภาวนา ชำระจิตของตนให้ผ่องใสอยู่เสมอ โดยเฉพาะในช่วงกลางคืน พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงแสดงการ แบ่งเวลาทำภาวนาไว้อ

ข้อความนี้กล่าวถึงลักษณะของการเป็นผู้ตื่นในพระพุทธศาสนา โดยชี้ให้เห็นถึงความสำคัญของการทำสมาธิและการไม่เห็นแก่การนอนเพื่อทำให้จิตใจผ่องใส พร้อมทั้งนำเสนอเรื่องของพระกาติยานเถระที่ประสบความสำเร็จในการค

2.4.4 ขั้นตอนที่ 4 “ประกอบเนืองๆ ซึ่งความเป็นผู้ตื่นอยู่” เมื่อร่างกายมีความเบาสบาย พอเหมาะแก่การทำความเพียรอย่างเต็มที่ได้แล้ว ในขั้นตอนต่อไป พระภิกษุต้องทำความเพียรพยายามให้ยิ่งขึ้นไป ด้วยการนำใจที่

ในขั้นตอนที่ 4 การประกอบเนืองๆ ซึ่งความเป็นผู้ตื่นอยู่ มีความสำคัญต่อการทำสมาธิ ซึ่งนักปฏิบัติธรรมต้องกลับใจสู่ศูนย์กลางกายฐานที่ 7 และสั่งสมชั่วโมงหยุด เพื่อให้ใจหลุดพ้นจากกิเลส การฝึกให้สำเร็จนั้นต้

ในสมัยพุทธกาลมีตัวอย่างที่แสดงให้เห็นถึงความเคารพในการศึกษา เรื่องมีอยู่ว่า ในสมัยหนึ่ง พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงสรรเสริญและแสดงประโยชน์ของการเรียนพระวินัย นอกจาก นั้นยังทรงสรรเสริญพระอุบาลีในฐานะที่ท่าน

บทความนี้กล่าวถึงความสำคัญของการเคารพในการศึกษาในสมัยพุทธกาล โดยเฉพาะการเรียนพระวินัยที่พระอุบาลีสอนให้แก่พระเถระและนักเรียน ซึ่งแสดงถึงความเคารพซึ่งกันและกันระหว่างครูและนักเรียน ที่พระสัมมาสัมพุทธเจ

เมื่อครั้งพระสัมมาสัมพุทธเจ้าประทับอยู่ ณ พระเชตวัน อารามของท่านอนาถบิณฑิกเศรษฐี เขตพระนครสาวัตถี ครั้งนั้นมีโจรคนหนึ่งชื่อ องคุลิมาล ทำการฆ่าคนเป็นจำนวนมาก แล้วเอานิ้วมือของคน ที่ฆ่าได้มาร้อยเป็นพวงม

เรื่องราวนี้เล่าว่าพระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงโปรดโจรองคุลิมาล ซึ่งเป็นโจรที่ฆ่าคนจำนวนมาก โดยมีการสนทนาที่สำคัญเกี่ยวกับคำว่า "หยุด" ซึ่งมีความหมายแตกต่างกันระหว่างองคุลิมาลและพระองค์ องคุลิมาลเกิดการสำนึ

3) เมื่อนำคำสอนของพระองค์มาปฏิบัติแล้วได้ผลดีจริง คือ ปฏิบัติแล้วสามารถหมดกิเลสตาม พระองค์ไปได้จริง ในบรรดาศรัทธาทั้ง 4 ตถาคตโพธิสัทธามีความสำคัญที่สุด เพราะความเชื่ออื่นๆ นั้น อาศัยความ เชื่อในปัญญาต

เนื้อหาเน้นความสำคัญของศรัทธาในพระพุทธศาสนาและตัวอย่างผ่านชีวิตของพระสารีบุตรเถระ ซึ่งเป็นการสอนให้ทุกคนเข้าใจว่าศรัทธานั้นเป็นต้นทางการทำความดี การบรรลุธรรมต้องเริ่มจากความเชื่อในพระสัมมาสัมพุทธเจ้า

มีกุลบุตรคนหนึ่งเกิดศรัทธา บวชอุทิศชีวิตในพระพุทธศาสนา เมื่อบวชแล้ว พระอาจารย์และ อุปัชฌาย์ได้สอนเรื่องศีลที่เธอต้องรักษา โดยจำแนกศีลออกเป็นประเภทต่างๆ อย่างถี่ถ้วนให้ฟัง ภิกษุรูปนั้น รู้สึกว่าศีลเป็น

เรื่องราวเกี่ยวกับภิกษุผู้มีศรัทธาที่บวชในพระพุทธศาสนา โดยมีพระอาจารย์แนะนำให้รักษาศีล 3 ประการ ได้แก่ กาย วาจา และใจ เมื่อปฏิบัติถูกวิธี ทำให้ภิกษุสามารถบรรลุธรรมเป็นพระอรหันต์ได้ในเวลาอันสั้น การศึก

ของพระราชา มีการสะสมอาวุธไว้มาก ทั้งที่เป็นอาวุธแหลมยาวและอาวุธ คม สำหรับคุ้มภัยภายในและป้องกันอันตรายภายนอก ฉะนั้น ดูก่อนภิกษุทั้งหลายอริยสาวกผู้มีสุตะเปรียบเหมือนกับอาวุธ ย่อมละอกุศล เจริญกุศล ละกรร

เนื้อหาพูดถึงการสละกิเลสในพระพุทธศาสนา โดยใช้การเปรียบเทียบกับอาวุธและการบริหารจิตใจเพื่อความบริสุทธิ์ รวมถึงความหมายและผลของการจาคะหรือการให้ทาน ที่ช่วยทำให้ใจไม่ถูกกิเลสครอบงำ พระสัมมาสัมพุทธเจ้ายัง

3. สละอารมณ์ คือ สละอารมณ์ที่ไม่ดีต่างๆ ออกไปจากใจให้หมด ทั้งอารมณ์ที่เกิดเพราะความ โลภ ความโกรธ ความหลง เมื่อสละอารมณ์ได้ ใจก็คลายจากสิ่งต่างๆ นอกตัว กลับเข้ามาตั้งมั่นอยู่ภายใน เช่นเมื่อใจถูกนิวรณ์ท

บทความนี้กล่าวถึงการสละอารมณ์ที่ไม่ดีเช่น โลภ โกรธ หลง เพื่อให้จิตใจผ่องใสและมีสมาธิ พร้อมด้วยการพัฒนาปัญญาที่มี 3 ระดับ คือ จินตมยปัญญาที่เกิดจากการคิดและพิจารณา โดยยกตัวอย่างจากพระสัมมาสัมพุทธเจ้าเพ

2. สุตมยปัญญา ปัญญาที่เกิดจากการศึกษาเล่าเรียน หรือได้ยินได้ฟังมาจากผู้อื่น 3. ภาวนามยปัญญา เป็นปัญญาที่เกิดจากการปฏิบัติธรรม ปัญญาที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงปรารถนาให้พระภิกษุเข้าถึงคือปัญญาที่เกิดจากก

บทความนี้กล่าวถึงประเภทของปัญญาในพระพุทธศาสนา โดยเฉพาะปัญญาที่เกิดจากการศึกษา (สุตมยปัญญา) และจากการปฏิบัติธรรม (ภาวนามยปัญญา) ซึ่งพระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงย้ำว่าปัญญาอันแท้จริงคือ อธิปัญญาที่มีความรู้คร

ศีล 8 ได้ ตนเองก็จะยิ่งมีความบริสุทธิ์ยิ่งขึ้นไปอีก เมื่อรู้สึกเช่นนี้ ความอยากรู้อยากเข้าใจในธรรมก็มีมาก ขึ้น จึงเกิดความขวนขวายที่จะได้ยินได้ฟังธรรม ซึ่งก็คือ “สุตะ” นั่นเอง 4. “จาคะ” เมื่อฝึกจนมีกา

การพัฒนาตนเองผ่านการฝึกอบรมตามหลักธรรม 6 ประการ ได้แก่ ศรัทธา, ศีล, สุตะ, จาคะ, ปัญญา, และปฏิภาณ ช่วยให้บุคคลมีความบริสุทธิ์และเติบโตทางจิตใจ การประเมินคุณธรรมในตนเองเป็นกุญแจสำคัญในการเดินทางสู่นิพพา